Heren Eerste Divisie B | Blaasveld 0 – VC Felco Gavere 3

| Surprise |
terklaasweekend. Vol verwachting. Vooral voor de kinderen. Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de moderne variant op de gordijn – of traploperroe. Zo ging en gaat het socialiseren van de jeugd in de lage landen. De oude witbebaarde man in tabberd en met mijter en schimmel tussen de benen , steevast geholpen door een leger Pietermanknechten met hulpmiddelen als zakken voor beloning en dreigende ontvoering en takkenbos voor dreigende billenkoek, met de stoomboot uit exotische oorden als Spanje en Turkije, maakt officieel op pakjesavond 5 december zijn opwachting. Zo vol verwachting kinderen zijn van deze gepatenteerde kindervriend, zo is alles wat Felco Gavere is in zenuwachtige hoop op een fraai zelf in elkaar gestoken cadeau in het treffen op verplaatsing tegen de altijd stugge flinke middenmoter Blaasveld. Siks Blaasveld, over associatie met exotische hoofddeksels gesproken.
Het is nog licht als de Gaverecaravaandelen het koele winderige Willebroek passeren en toekomen in Tisselt, een dorp onder de rook van Antwerpen. Er is daar alles wat een Vlaams dorp biedt; een groep vrijwilligers die hier in deze tijd van het jaar ook de dikke witte berk in het centrum drastisch snoeit, de wat triestige verlatenheid en landerige saaiheid van de openbare ruimte tussen de toch redelijk in elkaars buurt volgens een ad random, dus geen, maar natuurlijk plan gepote huizen in alle gegeerde stijlen van de laatste halve eeuw. Tot en met de huidige moderne bunkerstijl, met ramen als spleetogen aan toe. In grote steden zou het een gerenommeerd kunstwerk kunnen zijn, maar in Tisselt moet je deze ophaalbrug niet over, want de sporthal ligt om de hoek. Parkeren doen de lokalen blijkbaar liefst niet op de verharde en bedoelde parking maar op de gaafgroene grasgazonnen daarvoor en daarrond. Binnen gonst het gezellig druk, maar geen goedheiligman te bekennen.
Het is even wachten omdat de vorige match uitloopt. Dat geeft de mogelijkheid om aan onze cultuurgeschiedenis over het Sinterklaasgebeuren en de verschillen hierin met onze Noorderburen aandacht te schenken. Sinterklaas is natuurlijk verzonnen om met deze fraai in elkaar gestoken mythe kinderen te laten merken hoe het in de samenleving hoort. Inclusief het aanjagen van wat schrik als dat niet gebeurt; geen of klein pakje, de roe, in de zak en mee naar Spanje. In het grote boek wordt het hele jaar alles bijgehouden, maar als de wijze en rechtvaardige man in het land is wordt het menens en echt oppassen geblazen. Er mogen schoenen gezet worden, met brieven met bescheiden wensen en lekkers als wortelen en suikerklontjes voor het paard. In een klomp of schoen, bij de kachel, opdat de pieten door de schoorsteen snachts hun ophaalwerk kunnen doen. En dan vroeg uit de veren tot de conclusie komen dat brieven en wortelen inderdaad foetsie zijn en er soms al iets klein van chocola en harde suiker in de vorm van klaas zelf of een kikker te rapen valt. Je mag dan hopen op de goede afloop. Op de dag des oordeels, in Nederland pakjesavond 5 december waar kogels door de openbare ruimte niemand treffen wegens totaal verlaten, staat na een tijdje uit volle borst het hele repertoire zingen en afhankelijk van het gezinsinkomen, Sint met luidruchtige Pieten zelf, een hulpsinten onkel met gordijn, sprei en drank, of gewoon een jutezak en of teil met pakjes en lekkers voor de deur. Subtiel eerste cultuurverschil: de Vlaamse niknaks zijn bij de noorderling pepernoten, feitelijk kruidnoten, en de chocolade klazen bij de kindernamen passende chocoladeletters. Want Sint weet natuurlijk wel hoe je heet! Het grote uitpakken kan beginnen. Rustig aan. De spanning nog even rekken. Misschien eerst de kado’s voor het hele gezin, zoals gezelschapsspellen en dan die met broers en zussen moeten worden gedeeld. Hopelijk blijft het vervolgens dan niet bij slechts praktische zoals de sokken, muts, de warme wollen sjaal en wanten. En dan het grote cultuurverschil: beperkt Vlaanderen zich tot het uitpakken van de kado’s als op een vervroegde Kerstmis, de Calvinistische noorderburen stoppen er een liefst rijmend gedicht bij, dat voorafgaand aan het uitpakken door de ontvanger hardop moet worden gelezen. Net als bij carnaval waarbij vanachter een anonieme verkleedpartij de mogelijkheid wordt geboden even de bloemetjes buiten te zetten, maar ook bazen, de mensen aan de touwtjes in de samenleving eens meer of minder gezouten ook anoniem dus de waarheid kan worden getoond, zo staat een gedicht traditioneel vol van prikkelende opmerkingen over te corrigeren gedrag, een boodschap dus, met aan het eind steeds weer de goede afloop. Verder is het kado vaak niet het kado met al dan niet met natuurwetenschappelijk verantwoorde bedrukte plaatjes sinterklaaspapier, maar vervat in een surprise. Soms heel groot en ingewikkeld, corresponderend met gedichtinhoud, waarin met begeleiding van aanwijzingen in datzelfde gedicht of zelfs een ikea-achtige plattegrond naar het kado moet worden gezocht. Het gedicht en de surprise gaan, zeker bij grote kinderen en volwassenen boven het kado zelf. Zo hoeft het ook niet zoveel te kosten. En deze hele rite blijft niet beperkt tot kind en gezin, maar soms ook tot familie en buren, maar zeker in elke klas van het lager onderwijs, vaak in secundair onderwijs en op heel veel werkvloeren. Als de perceptie is dat Hollanders zo gemakkelijker recht voor hun raap zijn, moet dit culturele verschil van de sinterklaasgedichten daar voor iets tussen zitten. Want ze moeten er allemaal aan geloven. En is direct ook bekend dat al die verhalen, zoals ze trouwens ook zelf vinden en weten, met de nodige korrels zout moeten worden genomen, want vaak tikje uitdagend overdreven.
Het moment, meestal door een liefdevolle mededeling van ouders, erachter komen dat Sinterklaas niet bestaat, behoort tot het meest triestige in een mensenleven. Want als kind wil je alles geloven. In de stoomboot, in Piet door de schoorsteen terwijl je huis er geen heeft, in het paard op het dak, in makkers en wild geraas, in een mooie vredelievende mensheid en wereld. Ook volwassenen willen in het goede geloven. Daarom wordt de realiteit zo nu en dan, een beetje meer of minder, op de een of andere manier, weggeduwd.
In de sport kan van een overwinning gedroomd of in geloofd worden, aan de meet zijn de bloemen voor de objectieve winnaar. Vandaag laat Felco zich hopelijk niet verrassen, want gevaar van tikje onderschatting kan dreigen en de omgeving is vreemd. En zoals beschreven tikje te laat, hijst de plaatselijke kind en publiekvriendelijk ogende sint zich in het zadel op de refereebok om er als gewezen verkeersregelaar? zijn bij bejaardengym geoefende bewegingen in de praktijk te brengen. Op de tribune wordt gehoopt dat de club zich voor al zijn capriolen heeft verzekerd.
Er wordt direct sportgeschiedenis geschreven: de drie broertjes staan tegelijk op het veld. Samen met sympa’s Stijn, Jeroen en Olivier. Dat doen ze niet slecht. In een fris partijtje volley dwingen de Siks onze mannen tot achtervolgen tot 20 – 16, waarna in een ruk wat wordt teruggedaan tot gelijk, waarna de thuisbinkies nipt binnenrijven: 26 – 24. De tweede set met het trio nog tot halverwege gaat naar Felco met dezelfde cijfers, maar het punt van de beslissende na nog steeds aangenaam spel gaat op in Antwerpse rook. Even persoonlijk over zij met weinig kans op vandaag verder: Jeroen met af en toe duidelijk nog hogere pieken, maar moet vaak ook malaisemomenten van het team ondergaan; idem voor Mong die nu opvallend volwassen in het midden scoort; Olivier dit keer zonder solokillblocks, maar wel met ferme vliegende aanvalsknallen, waarna de trotse blik richting lief en kleine. Schrijverke viel niet op er niet te zijn. Lange Dries zit in London, voor iets.
Ook het met de fluit deciderende duo ziet er koddig uit, de een met teveel, de ander met te weinig gebaartjes, zelfs door het leven geaarde en ingeslepen danspasjes. De laatste pas na ruim een uur hoofdmatch voor het eerst fluitactief. Beide in de randorganisatie op hun qui vive: alles moet just zijn.
De sporthalbeheerder kweet zich geconcentreerd en liefdevol van zijn taak, door tussen de hoofdtribunes stoelen minutieus millimeternauwkeurig in de rij te plaatsen. Pluim. Hij blijkt al eer van zijn werk te krijgen zo vroeg op de avond, en daarna zeker omdat er een ereklasse vrouwen zal volgen. Een tribune vol met Felcohooligans waaronder Hulpklaas Kuip. En natuurlijk Paul, Marleen, Marianne en papa Bart en broertjes. Braaf.
Felco in de bekende gebleken winnersopstelling start wat nerveus tegen een wild Siks waar voor de lengte gekozen is. Door twee keer scoren in de midden en visitekaartje kan Felco even bijbenen, maar de lange blokkeerdende Siks genieten van de te weinig dragende Felcobuitenpasses, waardoor Pieter steeds op een muur stuit. Blaasveld loopt een paar punten weg, maar na onder andere een sublieme, redelijk gedwongen, Maartenaanval van achter de drie en een circusnummer van Wannes, waarbij in een beweging zijn linkerhand doet wat de rechter wilde laten, is Felco bij 11 weer bij. Het spel oogt niet mooi. De thuisploeg bezwijkt niet onder de nu nog op papier beruchte Felco-opslagdruk, de passeur corrigeert knap constant de ene na de andere wat mindere receptie tot een mooi aanvalsproduct, waar enkele krachtige bomen wel raad mee weten. Over het blokkerend vermogen is al gesproken. Het Felco-spel oogt wat verkrampt en geforceerd. Fraaie dingen, jawel, maar ook moeilijk. En, opvallend, een derde van de Sikspunten zijn Gaverse directe opslagmissers. Op zich geeft dat natuurlijk hoop. En vanaf een paar meter boven de grond aan de kant is Felco veel meer een team en is het verschil in punten op de ranglijst duidelijk. Maar de punten voor vandaag moeten nog op het scorebord. Tot 18 – 18 gaat het geheel gelijk op, waarbij af en toe al de opslagdruk van Felco Blaasveld teveel wordt. Maarten en Ludo doen dan wat extra en Blaasveld lijkt te bezwijken: 18 – 21. De Sikspasseur laat niet af en de aanvallers forceren, aanvankelijk met succes. Het wordt spannend, het gevoel is er dat het om meer dan deze setwinst gaat. Na in totaal maar liefst 7 foute opslagen overleeft Felco ook nog een setpunt van de thuisploeg om met 24 – 26 verdiend orde op zaken te stellen.
Felco schiet snel uit de startblokken en dwingt de coach van Siks bij 2 – 6 tot het smeken om een time out. Af en toe doet het opslaggif al zijn werk, ook die van Ludo, en Siks kan alleen maar hopen op net zoveel opslagfouten als in de voorbije set. Het zouden er toch nog 5 worden, maar het verwoestende werk zal zijn tol eisen. Het spelniveau zakt, en Felco morst punten. Moet er ook nog een wegens gele kaart prijsgeven, omdat bankzitter Olivier begrijpelijk en terecht zijn mening kenbaar maakt door over een reclamebord te wrijven. Bij punt 8 is alles weer in balans, waarna Felco het wegloopscenario kan vervolgen naar 10 – 11, 11 – 12 en 12 – 14. Dan is het de wegloopbeurt voor Siks, die er helemaal in geloven: 20 – 17 en 21 – 18. Felco kan door wat individuele acties als een soloblok op de tenen door Theo en ramballen van Ludo op de krappe passes van Stijn zoals hij die kan doen renderen in de buurt blijven. Het wordt angstig spannend. We zien een potentieel echt wel beter Felco, maar die punten hee. Het is de thuisploeg die op moment suprême faalt. De inleiding is een foute opslag van de langste Sik. Dan kiest een hoofdklapper voor een plaatsbal na een fraaie pass, die het Felcoblok retourneert, direct gevolgd door de domme keuze van diezelfde klapper voor de harde klap. Een bij zinnen ervaren speler had de keuze andersom gemaakt. Natuurlijk is daar dan het Felcoblok. En de ervaren Maarten, vandaag misschien wel de beste bezoeker, zet een paar seconden later maar een solokill om de zenuwen van de meegekomen getrouwen niet teveel op de proef te stellen: 23 – 25.
De opluchting blijkt te groot, want Siks loopt in de set van de laatste kans snel weg: 6 – 1. Hier en daar, waar lepe Ludo zijn bijnaam even eer aan doet, slaan de stoppen door. Op tijd wordt door het best georganiseerde team georganiseerd, en in vertrouwen orde op zaken gesteld. Halverwege is Felco al weer bij met nu vertrouwde hoogstandjes, soepele aanvallen en vlijmscherpe opslagen. Zelfs de passes groeiden een paar millimeter, maar onthouden toch beter de mooie beachbal van Stijn op de 5. Zelfs Olivier doet even een degelijke receptie en van 19 – 17 gaat het in een keer naar 19 – 25. De terechte overwinning is niet zo regelrecht tot stand gekomen, want vechten was nodig. Zeker als niet iedereen top is. Bij de meesten is al snel het toch wat gelaten gevoel verdwenen, want grote overwinning zonder setverlies in de krant. Behalve voor Pieter, met begrip. Het is een teamsport moet je maar denken, en datzelfde team gaat nog mooie dingen doen. En, zal de lezer zich afvragen, viel daar nog iets van dat beschreven gen of virus te bespeuren, want toch ook onder de rook van de wereldhavenstad? Jazeker wel, in lichtere verschijningsvorm, en het heeft punten opgeleverd, maar daarover later meer, als de Sint al lang weer in Spanje of waar dan ook zit. PuntNL

geschreven door

Eén reactie op "Heren Eerste Divisie B | Blaasveld 0 – VC Felco Gavere 3"

  1. click this link says:

    If you are looking to learn what to look for in the best online
    casino, you’re in the right place. The information in this article should help to ensure that you find a portal that fits
    your needs or interests as well as your capabilities.
    Today the net is awash with gambling sites, making an uninformed decision can be overwhelming, and will also mean you lose your money quickly.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Iets te zeggen?
Laat een berichtje na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© Copyright - VC Felco Gavere - Volleybalclub Gavere vzw