troon

Kroon
Bij de meeste clubs is een randgebeuren als een persvoorstelling mosterd na de maaltijd. Want daar als het seizoen al een start genomen heeft. Scheiding tussen bobo’s waar het daar blijkbaar eigenlijk om gaat en de sport en sporters zelf. Bij Felco daarentegen is het, zoals zoveel anders, een familietraditie, met zijn allen van jong tot schoon en lelijk oud op de foto half in de maïs, nu eens aan de voet van een flinke scheut van de mystieke eeuwenoude Saksenboom, in een eindeloze stroom nippend aan goede drank en ekskieze happen en hapjes. Peter weet weer eens voor de familie van wanten. Knuffelen en bezen ook, want alle zomers duren lang. Zo weer eens een veer in eigen kont, kan nooit kwaad.
De spots op de nieuwkomers gericht, een op papier mogelijk volledig vervangend team. Direct er terecht gezonde druk op: op de kampioenstroon klimmen. Als Alexander en Filip dat kunnen, dan ook Felco, want vorig seizoen al bij een beetje fysiek heel gebleven een topper. De voorzitter heeft het uitgesproken, het staat in de krant.
De eerste match is helaas een verre match op verplaatsing naar het altijd lastige en geroutineerde Brugge. Veel schoon volk mee. Ter ondersteuning? Wie is trouwens die mijnheer steeds in de buurt van het bestuur? Een matchfixer? Een geldschieter? Zouden de kampioenaspiraties al zichtbaar worden? Kan natuurlijk eigenlijk niet. Want inpassen van nieuw volk kost altijd tijd, en vaste oudgedienden sukkelen nog voor een deel. Bijvoorbeeld Maarten, Wannes en Wim zijn nog kreupel. Weet de nieuwe trainer Mol technisch mooi te sturen en al de juiste man op het juiste moment aan te spelen? Zou hij Stijn kunnen doen vergeten? Renderen de mannen buiten al volgens hun technische rugzak? Wordt wegens Wannes weg, het acute middenprobleem gemilderd? Wegens er dit keer niet bij, kon Olivier niet bewijzen geen allemansvriendje van alle windrichtingen te zijn. Zijn positie innemers wel? Kan de heuse assistentcoach het team een team laten zijn, de juiste ingrijpmomenten aanvoelen, voor de winnende wissels zorgen en het nodige vrolijk opbrengen onder verlies – dan wel andere stress?
Het allereerste wedstrijdpunt was binnen een uur ingeleverd. Gastheer Brugge, vorig seizoen al goed voor de subtop, gaf Gavere geroutineerd als ze zijn met een goed georganiseerd en geolied team geen kans. Op de juiste momenten wisten ze in tegenstelling tot onze mannen steevast de targetmannen te bereiken. Geen kans voor Gavere om zich te organiseren ook. Pas in de derde set richt Felco zich langzaam met wat vertrouwen en samenhang op. Weer, in ieder geval door de omstandigheden, naar binnen verhuisde Theo doet ook nu zijn inmiddels ervaren aanvalswerk, maar zet met geroutineerde bloks tegenstanders ervoor. De smaak duurt nog een set en een wedstrijdpunt is binnen. De beslissende is dan weer voor de leperds. De assistent kon er niet mee lachen, de rest was zeker niet ontgoocheld. En dat is terecht ook zo. Voor dat Brugge is eerste gewin kattengespin? Wacht maar op de return. Het is ook veel te vroeg voor voorbarige conclusies. Waarom zouden al die talentvolle nieuwkomers als bijvoorbeeld beukers als Stef en Jonathan niet dezelfde genen hebben als al die bekende Felco-coryfeeën om vanuit het niets en altijd in samenwerking te kunnen terugslaan? Daar wordt op gerekend. Daar wordt op geselecteerd. De uitslagen van de eerste wedstrijd in de reeks beloven: op slecht een driepunter na alle vijfsetters. Zaterdag komt het vernieuwde, op papier versterkte, Denderhoutem op bezoek. Is papier nog altijd geduldig? Allen daarheen. Provoo.nl

geschreven door

Geef een reactie

Iets te zeggen?
Laat een berichtje na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© Copyright - VC Felco Gavere - Volleybalclub Gavere vzw