Brug te ver

Brug te ver
De eerste wedstrijd van het nieuwe jaar, de eerste in de terugronde. Brugge komt op bezoek. De redelijke magere aanwezige bezoekersschare zit en staat er met divers vocht in de buurt en met een schoneleigevoel. Net ervoor en mogelijk de hele dag door opgedaan bij de Gavere nieuwjaarsreceptie. De Nieuwjaarspeech van Paul in het wedstrijdblaadje, het drankaanbod met royaal bonnetjes in feestelijk geel in plaats van in clubkleuren. Goede sfeer.
Brugge op verplaatsing was de eerste test voor dit toen nieuw samengestelde team, een niet zo’n geslaagde test. Maar eerste gewin blijkt vaak kattengespin, ook voor Brugge, elk seizoen voor Brugge. Het is weliswaar een goed ingespeeld en ervaren team met lange mannen, maar hebben in ieder geval ook een thuisvoordeel van de lichtbakken in de troosteloze eigen speelhal. Hoe zouden de West Vlamingen presteren in de gezellige, broeierig warme ijle Gavere-arena?
De reserves doen het erg goed. Opvallend is het harde werken van Wim en Jeroen, de vastheid nu van onze vaste tweede passeur, en niet te vergeten de vooral aanvallende klasse van Stef. Voor het echte puntenwerk worden Pieter, Jean, Maarten, Ken, Theo, Bram en Olivier het veld in gestuurd. Jonathan is riberdebie. In een groots gevecht, waarbij van beide kanten erg mooie maar ook knullige dingen, weet Gavere zoveel druk op de bezoekers te leggen dat die niet voluit kunnen renderen. Gavere houdt steeds het punteninitiatief en heeft bij 19-15 dus zelfs bijna een handvol punten op positief voorschot. De recepties zijn redelijk, er wordt redelijk op maat over alle schijven goed verdeeld, af en toe een blokje gezet. Opvallend ook het goede nog wel wat driftige zenuwachtige optreden van Ken, na lang ritmeonderbreking wegens blessure. Heb die jongen eigenlijk nog nooit zo goed zien spelen. Na die 19 – 15 komt Brugge toch wat dichterbij. Er sluipt wat angst en aanvankelijk nog nauwelijks waarneembare verkramping in de thuisploeg en zit het af en toe niet mee. Voor het eerst pas deze set komt Brugge bij 22 – 22 langszij. VCG komt dan direct weer op 23 – 22 en Theo mag zijn duidelijk weer betere dodelijke opslag lanceren. De receptionist aan gene zijde weet zich nog tegen de bal te storten, maar die belandt via bijna het plafond precies boven Gaveres middenblok door Ken. En die doet dan iets minder goed. Kan de beste overkomen. Hem zeker in het licht van de eerdere prestaties in de set niets kwalijk nemend. Maar voor Ken zelf als eerste, Theo als tweede , de hele ploeg als derde en het hele Gaverepubliek natuurlijk een heuse ontgoocheling. In plaats van een bijna zekere 24 – 22 dus 23 – 23.
Eenzijdig met mezelf afgesproken, U heeft het kunnen lezen, dat er elk verslag een lesje mag worden geleerd. Herhaling is vaak een verzekering van onderwijsrendement. Hier wordt de les in vorig verslag herhaald: grijp als coach in als het moet, om onder andere het ritme van tegenstanders te breken. Elke coach die een beetje verstand van volleybal heeft wist namelijk dat de kans dat Brugge nu het volgende punt zou scoren tegen dit hopelijk maar even begrijpelijk en serieus ontgoochelde team bijna de 100 procent benaderde. De Gaverecoach liet het onbegrijpelijk gebeuren. En vroeg op setpunt van de tegenstander pas de time out aan. Als het kalf dus al bijna verdronken was. Onvergeeflijk. 23 – 25.
Het psychologische mes snijdt altijd aan twee kanten. Brugge voelt zich ontsnapt en sommigen denken ook nog eens door eigen kunnen en voelen zich sterk, en laten dat met geluid ook weten. Gavere moet uit de wegens al prestatieverleden diepe geestelijk put omhoogklimmen. Hebben de thuismannen nog voldoende geestelijke veerkracht? Ondanks het nu al gevoel van gemis van Jezus, worden de ruggen gestrekt. Even mag Brugge nu ole weglopen, maar Gavere bijt zich vast. En neemt het punteninitiatief tot 22 – 20. Helaas, helaas voor Ken, die deze hele set begrijpelijk zoekend onzeker speelt, verknalt zijn opslag en dat blijkt ook nog eens helaas voor het begin van een mogelijk zelfde frustrerende scenario als in de eerste set. In een ruk komt Brugge nu wederom op setpunt, 22 – 24, en weet onze eerder genoemde coach niets ander te doen dan Pieter te vervangen door Stef. Een vergiftigd cadeau natuurlijk voor dit jonge talent. Hij krijgt natuurlijk direct de Brugge-opslag te verduren. Voor zijn doen verloopt de receptie nog niet faliekant mis, maar passeur Bram kan alleen maar doorzichtig reageren. 22 – 25. Slechts een wonder kan nog het tij keren.
In set drie loopt zoals verwacht Brugge volledig vrij spelend naar een ruime puntenafstand. Wordt nu Ken bevrijd en mag zenuwachtige Simon zijn middenpositie innemen. Dat geeft zo’n jongen net als Stef eerder natuurlijk enorm vertrouwen, gek. En het wordt nog erger: de eerstvolgende receptie komt nu wel bij het net en onze passeur weet dan niet anders dan Simon direct te bedienen. Daar wordt hij natuurlijk helemaal gelukkig van. Ik heb op deze plaats een cursus wisselen beloofd, maar denk er vanaf te zien. Want elk mens doet alleen een inspanning als hij verwacht dat het ook iets oplevert. Jeroen is natuurlijk een lieve jongen, en hem wordt ook op volleybalgebied alles gegund, en hij weet ook dat ik dat meen, maar is hem opstellen goed voor hem en het team? 15 – 25.
Het is geen schande van Brugge te verliezen, maar er zat een verrassing in de lucht. Gavere verdiende ook meer en dan zou bovendien ook de rest van de competitie wat anders volleyballen zijn. Aan de bar bleek al snel weer berusting en plezier. Op naar verder. PuntNL.

geschreven door

Geef een reactie

Iets te zeggen?
Laat een berichtje na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© Copyright - VC Felco Gavere - Volleybalclub Gavere vzw