Mild

Mild
De natuur is mild voor de mens. Eerst pure verwennerij met zelfs tot oktober lekker warm, en dan het kwik naar beneden, want zo gaan zon en aarde nu eenmaal met elkaar om, maar niet begeleid met striemende wind – en regenvlagen. Integendeel. De tocht naar de Vierklaver is zelfs uitnodigend. Zondagmiddag, vredige zondagmiddag. Waarop de meeste mensen een hoog inkakgehalte hebben; eerst al dan niet gedwongen eten en drinken bij familie en even rustig aan. Voor velen feitelijk ook de stilte voor de storm van morgen weer vroeg opstaan, van voluit werken, sleuren met kinderen, huishoudactiviteiten, files, mails, gedoe. Te koesteren stilte.
Binnen is alles als vanouds: aangenaam broeierig warm, als op een schoon strandfeestje in het diepe zuiden met dito volk. Dit keer schoon volk, half alle liefs rond de schone jongens van EVO Ename, half alle liefs rond de schone jongens van Felco Gavere. Daaronder het hele vrouwenteam met ook ondersteunende familie, waaronder teamsportkenners. Dat vrouwenteam weet de eerste drie matchen van dit seizoen zonder meer winnend af te sluiten. Een paar uur eerder is verder bekeren veiliggesteld. Er zijn er die zelfs zelf dit niet hadden verwacht. Maar het is realiteit en moet een vertrouwensboost geven voor wat er in tweede provinciale in het verschiet ligt. Alom schoon geglimlach vanzelf.
Zondag 5 oktober 2014. Open bedrijvendag. Na de dag van de Leraar en Werelddierendag, welke laatste menig fazant en patrijs overigens niet hebben overleefd. Aandachttrekkerij. Waarom geen dag van de volleybalverslaggever, want welk een kritiekleed te doorstaan? Allemaal goed en wel, maar dan eerst een deftig verslag en snel.
Het is een derby. Altijd dus omgeven met extra spanning. Want het hele jaar door bij elkaar over de vloer en veel kennen van haver tot gort. Echter voor zover bekend geen overspelkoppeltjes van beide families. Vredig familiegedrag, want geen agressie (meer) van te vereffenen rekeningen uit het verleden. In een lief emotioneel evenwicht gaat het dus enkel om de sportieve eer. En natuurlijk de volgende bekerronde, want knock out systeem. De derby kan dit seizoen ook alleen maar bestaan wegens spelen in verschillende competities. Gavere speelt in eerste en Ename in tweede divisie. Er mag overigens verwacht worden dat het EVO dit jaar wel lukt om volgend seizoen in de competitie tegen elkaar uit te komen.
Een bekerregel schrijft dat de ploeg per klasse lager per set 2 punten vooraf krijgt, snel omgerekend 8 % van het totaal. Hoewel algemeen geaccepteerd, feitelijk toch een opmerkelijke regel. Het is analoog toch vreemd dat bijvoorbeeld Andorra met 2 – 0 zal beginnen tegen België, want groot verschil op de wereldranglijst? Of, wil ik ineens schrijven, België om dezelfde reden met een doelpunt vooraf straks op het EK tegen Nederland mag beginnen? Of dat Anderlecht in de CL met 3 – 0 voorsprong aan een match met Barcelona kan starten? Of, … . Het aantrekkelijke van dergelijke competities is natuurlijk dat klein duimpje om miraculeuze redenen van Goliath kan winnen, juist omdat de startstand gelijk is. Want het zijn toch geen Olympische Spelen waar deelnemers aan de Paralympics met voordelen aan mogen deelnemen?
Gavere toont in de eerste set een 5 minuten wat onwennigheid, en moet een licht initiatief aan de bezoekers laten. Zonder een time out van de sympathieke volleykennertrainercoach van EVO, kan Gavere vervolgens in een ruk van 5 – 6 naar 9 – 7 kloven. Gavere ligt boven, maar EVO blijft met haar sterkste selectie haar ingeoefende en opgedragen ding doen. Inclusief aanvallen van achter de 3 en, weliswaar risicovolle, maar zeer gedegen opslagen. Ondanks dan al drie opslagcadeau’s aan de bezoekers weet Gavere tot 18 – 13 uit te lopen. Onder leiding van dit keer weer Theo, wegens waarschijnlijk reeds opgebouwde reputatie in eerste competitiematch, speelt Gavere organisatorisch sterk, waarbij vooral de routiniers, in bijzonder Pieter extra opvallend, het verschil maken. Prachtige legballen en bloks worden genoteerd. Slechts de middenaanvallers detoneren wat. Wegens jong en weer net fit? Bij 21 – 17 spreekt de bezoekende coach nog een laatste keer zijn zeker degelijk spelende ploeg toe. Pompt er overtuiging in. En EVO geeft niet op. Bij 24 – 20 stijgt het zelfvertrouwen bij de bezoekers progressief bij elk van de drie opeenvolgende scores: 24 – 23. Begrijpelijk. Een juist geplaatste TO van Gaverecoach Bram en een dingetje van Pieter zijn dan ultiem voldoende voor de setwinst: 25 – 23.
Gavere is gewaarschuwd. Theo start met zijn vrijwel onhoudbare opslagen. Toch krijgt zijn collegapasseur aan de andere kant bij 1 – 3 de kans hetzelfde te doen. En die doet dat ook, weliswaar met enorm risico. Gavere komt in genante receptieproblemen. Voor het eerst kraakt de nieuwe libero in al zijn voegen en lijkt er geestelijk onder te lijden. Bij in een zucht naar 2 – 8 lijkt het vertrouwen bij de oude knakkers en de hele aanhang van EVO in dan zelfs al een overwinning aanwezig. Felco kan nog wel achtervolgen, maar de overtuiging is weg en blijft ook weg als de recepties maar niet komen, als gevolg daarvan de aanval te doorzichtig wordt en de middenmannen helemaal geen deuk meer in het pakje boter kunnen slaan: 16 – 25.
Met veel geleg, met een dominante Jean nu, neemt Gavere dit keer snel de regelhobbel: 4 – 4. Waar in het verleden de thuisploeg dan weer vertrokken is, lukte dat dit keer van geen kanten. Dat is ook de verdienste van EVO, dat niet alleen met grote inzet, maar ook organisatorisch degelijk werk afleverde. Inclusief wissels die hun opgedragen werk doen. Zoals bijvoorbeeld Hannes. De veldruimte wordt vooral goed verdeeld, daar waar bij Gavere elkaar geregeld werd aangekeken. Er wordt door Felco wel een en ander geprobeerd, maar vrijwel alles mislukt. En weer die onwaarschijnlijk slechte recepties. Het excuus voor de sterke bezoekersopslagen geldt natuurlijk niet. En dan die bloks nu als lekke zeven. En teveel foute opslagen, waar die ene middenaanvaller wel een recordkroon spant. Slechts eentje erover. Advies: oefen een andere opslag, en doe die nooit meer, want topspinsprongballen zijn alleen effectief als die en gericht en wel heel erg hard zijn. Anders kwestie van armpje eronder. Zelfs in het nationale team van beider kunne wordt die door geen enkele speler uitgevoerd. In een trok van 6 – 8 naar 7 – 13 en na later nog twee weliswaar kleinere puntengolven was het nog een hoopgevend psychologisch wonder dat Felco tot 21 – 24 kon terugkomen, een analogie van de eerste set, maar dan andersom: 21 – 25.
En ook in de laatste set kan Felco de boel niet keren. Alles van hetzelfde laken een pak. Lang wordt er dicht achtervolgd, maar nooit komt voor EVO de volgende bekerronde nog in gevaar. Hoewel de verkramping al vroeg in de match had toegeslagen, was hier eigenlijk nog wel een experimentje met Sjoerd in de midden verwacht, ook om de andere uit hun lijden te verlossen. Hij deed het immers in de eerste competitiematch niet slecht. Een flinke mentale verlichting ook voor in ieder geval een van de bij een bekermatch altijd vele bankzitters, want geen reservesoptreden vooraf. Begrijpelijk als in hun hart geen teleurstelling wordt gevoeld bij de bekeruitschakeling. 18 – 25.
De beste heeft gewonnen. Zo hoort dat. Ook het mooie vieren van de geclusterde ploeg dicht tegenover dat deel van het schone toeschouwersvolk dat vanuit de richting van Oudenaarde was afgezakt.
Voor Felco is het vergeten en trainen, elkaar recht in de ogen kijken. Met dezelfde makkers dient er komende zaterdag tegen het ongeslagen Ruiselede voluit tegenaan te worden gegaan. Zonder definitief de vriend van de passeur daar, Wannes, en ook nog even wachten op bomber Ludo. Zelf doen dus en kan zeker tot puik resultaat leiden. Een reëel hart onder de riem! PuntNL

geschreven door

Geef een reactie

Iets te zeggen?
Laat een berichtje na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© Copyright - VC Felco Gavere - Volleybalclub Gavere vzw