verwachting

Verwachting
Ze is er weer in grote getale, de schare lieve mensen van totaal verschillend pluimage, maar met in ieder geval het gemeenschappelijke van naar optredens van volleybalclub Felco Gavere te gaan. Ook dit keer alle zeer relaxed. Veel handjes, knuffels, vriendelijke, zelfs uitdagende beheerste grapjes en grolletjes, guitige oogjes, …. Toch voor de lezer maar weer eens wat namen noemen, met het risico er te kwetsen, en om dat geenszins te willen met de opmerking dat de lijst verre van volledig is. Tut nestelt zich met pintje, wie trouwens zonder, in de ‘kantine’ voor zover dat woord waardig achter de betonmat. Ex-speler sympa Ward in dezelfde houding. Kuip loopt zoals altijd met grote smile van bekende mens naar bekende mens, tussentijds tijdens de match getimed fraaie toepasbare songteksten doen schallen door de niet zo zuivere boxen. Piet en Felcomoeder Katrien, zelf wegens de leeftijdsassociatie ijdelgewijs wellicht liever als tante gekenschetst, doen hun bar – en ander uitnodigend hostesswerk . In de kuipjes veel lieven en papa’s en mama’s. Bijvoorbeeld die van Pieter, zijn papa die de godganse match de trom roert. En dit keer tot het zoete eind het overgrote deel van de Felcovrouwen die een paar uur eerder resoluut met 3 – 0 het bezoekende Hemelveerdegem met lege handen huiswaarts stuurden. De serieus gekwetsten Ludo en Jean dragen aan de Felcovreugde bij, ongekend veel meer dan het verplichte gedrag van wat je ziet bij spelers van andere clubs. Wordt die sterke zuigkracht voor deze zonder uitzondering aardige mensen door iets specifieks veroorzaakt? Door de kennis van uitzicht op toch een uurtje langer nacht, nu nog een paar uurtjes van de zomertijd kan worden gedroomd? Of de vertrouwdheid van het inkomblaadje met vaste rubrieken als niet erg originele welkomstwoorden van de voorzitter, de rang – en spelerslijst, de flauwe moppentrommel en een steeds voorspelbaarder verslag waar overigens dat extra uur naar wintertijd voor van doen is. Het is simpel, al die mensen zien andere mensen graag en zeker die er steeds weer zijn. Aandacht in een grote reünie. Met steeds weer de verwachting die vrijwel nooit wordt gebruuskeerd, dat Felcospelers, in een soort underdogrol, er altijd zeer collectief, elkaar door dik en dun steunend, voluit tegenaan gaan, hun beste beentjes voorzetten.
Wat kan er dit keer van de match verwacht worden? Waarop moet geestelijk worden gekoerst? Feit is dat bij ophalen van alle punten, gelijkmakende slagbeurten in acht genomen, Felco op nota bene plaats twee, de vicekampioenplaats terecht komt. Een paar punten achter de enig ongeslagen ploeg Ruiselede, waarvan recent drie sets op rij met het kleinst mogelijke verschil van twee punten is verloren. Het bezoekende Zuun, steeds een lastige tegenstander, kan ook hoge ogen gooien, want staat slechts een wedstrijdpuntje op achterstand. Wat mag verwacht worden van het bloedeigen team, met toch alweer een zeer uitgedunde kern, zonder de gekwetste coryfeeën en verschilmakers mankende Ludo en Jean? In ieder geval goede inzet en gezamenlijk alles proberen. En dan is er toch wel wat mogelijk? Daar staan ze dan die van Zuun, kinnen omhoog, ruggen recht, lange ruggen recht want flink van gestalte en uit de kluiten gewassen. En ook, toch een tikje pikant, Felco’s tweede passeur van vorig seizoen, vriendelijke Wim. Dit jaar veel ontspannener trainer / coach Bram blijkt een plannetje te hebben uitgebroed. Kenners van de klappen van de zweep Maarten als opposite en Pieter samen op de aanval gaan hun gedegen ding doen. Eenzelfde kenner van zwepen Theo doet dat op een plek waar hij al die jaren is opgevallen, het midden. Resoluut wordt dus gekozen te starten met nieuwkomerstalent Yentll aan de pass in de verwachting die taak de hele match goed te volbrengen. Supersubs Ken in de midden en Wim buiten staan geconcentreerd aan de start. En niet te vergeten, Wout, de libero waarop blijkt de opbouw te kunnen verlaten, bovendien met een mooi bij Felco passend karakter. Feitelijk kwestie van never change na de winst vorige keer. Eventueel veel te wisselen heeft Bram ook niet, Sjoerds lijf is nog steeds onvoldoende soepel.
Onder leiding van direct klasseopslagen van Yentll neemt Felco een vliegende start; 4 – 0. Zuun hervindt langzaam in een hoogtempomatch van niveau de adem en komt halverwege langszij. De ploegen staan de ander geen duimbreed toe. Aantrekkelijk en spannend weet Felco steeds weer even een puntje uit te lopen tot 17 – 16. Dan kan Theo doen wat veel medespelers ook al lieten zien, en allicht beter dan zijn eigen eerste opslag van de match, want buiten, en wat eigenlijk ook een specialiteit is: bijna niet te pakken opslagen. Drie keer op rij: 20 – 17. Gevolgd door een fantastische overzichtsbal van Pieter, een hoge wat te scherpe ralleybal op de vier met een grof blok voor de neus strak diagonaal gespind op de vier aan de andere kant tegen de zijlijn, en let op, slechts 30 centimeter achter het net. Geestelijk komen de bezoekers ook dit natuurlijk niet te boven: 25 – 19.
Hoe is het ijs gebroken, wat is het recept Zuun in een depressie te storten? Want daar staan toch een paar grote fysieke klappers, die bij een goede pass in staat zijn zelfs over een paar Felcoblokkers te slaan. Allereerst nemen Zuners te groot opslagrisico. Al snel te groot omdat de verdedigers bij Felco in bloedvorm verkeren, waar de naam van libero Wout moet worden genoemd. De hele match lang, zeker tijdens de ralley’s, weet hij de ballen keer op keer zuiver bij Yentll te brengen. Doet herinneringen op aan lang vervlogen tijden. En die Yentll weet daar wel raad mee en speelt alsof hij al een kwarteeuw aan de pass speelt: prachtige deviaties waarbij Zuunbloks helemaal uiteengespeeld worden, temeer ook omdat voor Theo grote angst bestond en steeds een mannetje kon binden, en ook scoren omdat Yentll hem zeer frequent aanspeelde alsof ze al jaren samenspelen. Yentll verdeelde super naar iedereen, met groot succes ook naar sluipmoordenaar Maarten achter de drie. Ken ook nog nooit zo stoer zien doorkomen, evenals Wim aan het net. Moeten we niet de vele fantastische geplaatste sprongfloaters van Felco vergeten. De Zuunreceptie moest het keer op keer laten afweten, en Zuun had geen Yentll als passeur, maar Wim die technisch niet of nauwelijks over het technisch vermogen beschikte om die eigen vervelende recepties in degelijke passes om te zetten. Wiens techniek trouwens terecht flink wat keren is afgefloten. Door de eerste arbiter, maar de tweede zou dat niet hebben gedaan bleek later aan de bar. ‘Er moet spektakel zijn, zo wordt volleybal een elitaire sport’. ’t Is maar te weten dat die er rondlopen. De gefrustreerde Zuunaanvallers gingen steeds meer risico nemen. Het Felcoblok beleefde toffe tijden. De veldlijnen worden aan de bezoekerskant steeds minder gerespecteerd, het net vaak getest. In de eerste set deed de vermoeid ogende aanvoerder dat laatste al met verve, op set twee kan deze hele analyse worden losgelaten; 25 – 16.
De Zuuncoach probeert dan nog drie plaatsen doordraaien, in ieder geval ook om Theo te kunnen blokken. Zuun kan direct voor het eerst in de match een paar punten voor komen. De Felco focus laat begrijpelijk iets te wensen over en voor Zuun zit het mee. Redelijk snel komt Felco bij, moet dan lang de rol lossen in een rommeliger match, om bij 17 – 17 nog steeds orde op zaken te kunnen zetten overeenkomstig de verhoudingen. Dan slaat een speler de zesde keer voor Felco deze set foutief op. Over verminderde focus gesproken. En er waren nog kansen. Edoch: 23 – 25. En het ergste: mentaal Zuun weer in de match laten komen?
Direct weet Felco de match weer behoorlijk in de hand te nemen. Geholpen ook door de vele nog steeds foute Zuunopslagen. Gestaag gaat het van 16 – 10 naar 19 – 13. Dan gaat Zuun ineens eindelijk gewoon opslaan, en Felco weet niet wat het meemaakt. Reeds bij 19 – 15 neemt Bram een knappe time out om een mogelijk begin van ellende te bezweren. Hij kent immers de reputatie van Zuun in lange sets? Vorige week er nog een met 39 – 37 gewonnen. Staan de sterren ongunstig? De sterren blijken ongunstig te staan, want op die positie wordt het al 20 – 17. Feitelijk geen vuiltje aan de Felcolucht, en de hemel blijft verder wolkenloos via ook goed spel en 21 – 20, 24 – 23 en als je wilt 24 – 24 en 26 – 26. Dan als toch een donderslag bij heldere hemel, in ieder geval een koude douche: 26 – 28.
Vergeten af te maken dus, maar nu wel her en der wat twijfel over de alsnog goede afloop? Zuun natuurlijk in de zevende hemel, want duidelijk ontsnapt. Dan toont Felco haar gekende kracht, en laat er in de beslissende set geen gras over groeien. Nooit krijgen de bezoekers het gevoel nog meer eruit te kunnen peuren. Met een duidelijke 15 – 10 neemt Felco nu gedeeld positie drie op de ranglijst in. De beste heeft gewonnen. Het smetje van het verliespuntje en de manier waarop wordt in de vele uurtjes daarna terecht snel weggespoeld en geknuffeld. Want ook het resultaat alleen al, maar vooral medespelers niet tekort wensen te doend het puike optreden van passeur Yentll en libero Wouter, scheppen verwachtingen voor het competitievervolg door Felco Gavere. PuntNL.

geschreven door

Geef een reactie

Iets te zeggen?
Laat een berichtje na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© Copyright - VC Felco Gavere - Volleybalclub Gavere vzw