goedheiligman

Goedheiligman
Zie ginds komt de stoomboot, ik zie hem al staan. Kwestie van erin geloven. Het maakt kinderen niet uit dat op televisie een week later dan in eigen dorp de door de winkeliersvereniging georganiseerde aankomst van de goedheiligman met zijn, voorzichtig politiek correct geformuleerde, gekleurde medewerkersknecht zijn intocht houdt. Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht. We zitten allemaal even recht. Waarbij behalve in een rolstoel niemand zit. Kwestie van erin geloven. Dat geldt wellicht in het hele leven als het gaat om menselijk gedrag, zeker in de sport, zeker ook in een teamsport als volleybal.
Een klein maandje geleden liep het bij het divisieteam en deze reporter wat minder gesmeerd. Praten, zeg maar lieve confrontatie, hielp direct. Daar wordt op de deur geklopt. Direct al door Felco door nummer twee op de ranglijst, Zedelgem, in eigen huis op een taaie tegenstand te trakteren. Meer dan dat. Daaronder in die zak, in die zak, ligt een hele grote plak. Waarmee dat Zedelgem met geconcentreerd en gezamenlijk volgehouden vollewil- en ook gewoon sterk volleybalspel alle matchpunten is afgepakt. Vriend en vijand was het met deze beoordeling eens. Aan het cliché ‘volleybal is een teamsport’ kon Gavere als geen ander weer eens daadwerkelijke inhoud geven.
Makkers staakt Uw wild geraas. Niets daarvan natuurlijk, als een week later de immer vriendelijke spelers van Doskom Moorslede op bezoek komen. Merkwaardig opvallend weinig bezoekers zagen in de Vierklaver Arena te Gavere een fanatiek in volle vertrouwen samenspelende thuisploeg, die echter het niveau van de week ervoor vrijwel op geen enkele moment kon halen. Toch kwamen de bezoekers vrijwel nooit op voorsprong. Gavere wel, vaak zelfs een trio punten, maar waren die in een poep en zucht dan weer kwijt als de pepernootstrooiende Piet. Moorslede beschikt dan ook nog over bomen, die in een hogere luchtlaag bedienend toch de match wel in hun voordeel zouden kunnen beslissen. Er waren in staat over het thuisblok te scoren. Theorie is echter ook hier anders dan de praktijk. Waarom slaan zoals zo vaak deze lange meppers niet alleen vaak buiten, en in het blok, zelfs een eenmansblok? Moorslede heeft nooit het gevoel gehad van de wat minder spelende, maar zwaar gemotiveerde Gaveremannen te kunnen winnen. Gavere was als team ook sterker, en verdiende de volle zege. Zij het in drie sets met drie keer het kleinst mogelijke verschil. (Is dat dan 9 keer het kleinst mogelijke verschil?)
Er zijn clubs met immer agressieve spelers, mekkeraars ook. Vervelend om tegen te spelen, maar wel uitdagend. De agressie breekt ze vaak op, door domme geforceerde fouten te maken. Daartegenover staan clubs waar spelers en entourage allemaal sociaal ingesteld zijn, een soort fijn clubkaraktertrek hebben. Tussen haakjes: topspelers worden door leken gezien als spelers die er blind vol voor gaan, maar in de praktijk blijken juist zij bijna een zacht karakter te hebben. Met wel degelijk een sterke focus, wil om te winnen, alles eruit halen wat erin zit. Mede door hun milde karakter verliezen ze zich niet in blinde ongecontroleerde reacties, en blijven overzicht houden.
Spelers, die in het veld alles tonen wat ze hebben, de punten willen pakken, om na afloop met de tegenstanders een goed glas te kunnen drinken. Zoetjes gaan de paardenvoetjes, trippel trappel trippel trap. Paardje is nog lang niet moe. Afgelopen zondagavond wordt er afgereisd naar Zomergem, om daar wederom een zeer vriendelijke club tegemoet te treden. Eerst moet je een weliswaar redelijk bewegwijzerd maar heus nu winderig en nat labyrint doorlopen om de plaats van handelen te vinden. De tribunes vol! Zoals al jaren en jaren, generatie na generatie met vrienden, familie en kennissen. En dat thuispubliek moet dit seizoen er toch wel erg veel, in ieder geval zelfs 4 euro, voor over hebben om hun bloedeigen ploeg te ondersteunen. Want Zovoc heeft met slechts twee matchpunten bijna het rode vod in de handen. Relatief stil was het er wel, wellicht gelatenheid. Ook in deze match begrijpelijk, want Gavere domineerde, weliswaar moeizaam, toch wel de match. Hoewel naar verluidt al weer beter dan eerst, kon Zovoc nauwelijks reeksen punten maken, en moest altijd maar weer proberen onder het opslagjuk van Gavere uit te komen. Pas bij opslagfouten der bezoekers bleef er hoop. Lang kon de thuisploeg zelfs leiden en krachtig bijblijven, maar op de een of andere manier was die niet in staat het echt niet blinkend spelende Gavere op de knieën te krijgen. De Zomergemroutiniers konden niet (meer) forceren, de jonkies ontbrak het aan ervaring, waar sommige zelfs nu al niet meer echt bereid lijken de lange leerweg af te leggen door met raad van derden hun voordeel te doen. Beslissend (b)lijkt het verschil in ervaring tussen beide teams. Gavere bevat enkele gelijk Sints met de eeuwenlange schimmelrijervaring.
Voor het verlies moet Zovoc zeker niet in de zak, verdient eerder troostende cadeautjes. Hoewel, steevast na afloop hebben ze daar een megagezellig jaloersmakend samentreffen in de grote kantine. Welke club doet beter? Bij in eerste blijven voor volgend seizoen: vol verwachting klopt ons hart. Punt.NL

geschreven door

Geef een reactie

Iets te zeggen?
Laat een berichtje na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

© Copyright - VC Felco Gavere - Volleybalclub Gavere vzw