VC Felco Gavere

Vice – Kampioen

provoo — Wed, 18 Apr 2012 16:24:35 +0000

Felco Gavere gaat fier ballen tegen Halle. En het zal knallen. Komende zaterdag in de laatste match van het seizoen. Om de tweede plaats, voor het vice-kampioenschap van de eerste divisie B speeljaar 2011 / 2012. Het kan rechten opleveren, uiteindelijk promotie bijvoorbeeld. Felco moet daarvoor winnen. Halle start namelijk met een tafje, een puntje voor, nu het afgelopen weekend out of the blue met nota bene 3 – 0 van kampioen Oostende kon winnen. Dat deed geen enkel team hen dit hele seizoen na.
Felco doet niet mee aan roddel en achterklap, en is gewend om welke tegenstander dan ook krachtig te bestrijden en mogelijk te wippen. Dat zal komende zaterdag ook fel de bedoeling zijn. Het welkome Halle is gewaarschuwd, en kan een heet treffen verwachten. Kijken wie er wint. Moge dat de beste zijn. Alle volleyballiefhebbers op post. provoo

Omelet

provoo — Wed, 18 Apr 2012 12:14:38 +0000

Met al een week het knagende onzekere gevoel niet alle verstopte eieren te hebben gevonden, gaat Felco naar de ajuinenstad op stap om tegen VK Aalst alle punten te rapen. Want nu Temse in de inhaalmatch volledig onderuit ging, heeft Felco vice-kampioenschap in eigen hand, een plaats die nog rechten lijkt te geven ook. Maar daarover verderop. Voor Aalst is het de laatste thuiswedstrijd van het seizoen in de nu ruim een kwarteeuw bewoonde, en dus vertrouwde, gezellige sporttempel ‘ De Schreef’, een geslaagd verbouwd bedrijfsgebouw. De voor publiek aantrekkelijke zaal, waar altijd gewipt wordt. Want met te dunne te weinig ondersteunde tribuneplanken. En wie wil niet wippen? Niet alleen de laatste thuismatch van het lopende seizoen, maar de laatste thuismatch tout court. Na al die jaren volleybal in hogere sferen, waar linken met de absolute top zijn gelegd, wordt er droevig geschiedenis geschreven. Het laatste avondmaal voor een begrip in de volleybalsport van de stad en Vlaanderen. Jarenlang een superieure voedingsbodem voor het rijpen van talent in een eigenzinnige, ambitie – en ambiancevolle omgeving. De schrijver van dit stukje kan het weten: als toen al oudere vreemdeling opgenomen in deze club, waar hij minstens een half jaar niemand verstond, maar uit de lichaamstaal dacht dat als een welkom te begrijpen. Daarna nergens zo meer meegemaakt. Persoonlijke dank. Maar ook volleyballend Vlaanderen is schatplichtig.
En zoals het hoort: sport gaat ook op deze avond voort. De beste in strijd moet winnen. En voor een omelet moeten eieren gebroken worden. Moet Felco op eieren lopen? Kan het Aalst-ei vol op de kop worden getikt en de geklutste inhoud rauw met suiker of via de pan worden opgepeuzeld? Zullen de eigenzinnige, vroeger ook soms wel eigenwijze Aalstenaars eigenhandig nog een koekoeksei in het Felconest doen uitbroeden? Of wordt het gezien de rangschikking en alles erbij voor Gavere gewoon een eitje dat rustig kan worden verorberd? En lonkt er aan de einder een bijna kampioenschap?
De reservepartij is een einde seizoensexperiment. Alle op vreemde plaatsen, bijvoorbeeld Theo op de opposite. Ook niet slecht na een tijdje. Gevaarlijk? Niet voor het moreel, maar kan gevaarlijk zijn. Want ook kleine kern meegekomen. Mong al een paar weken out met gespleten teen, geen Olivier en Kevin nu. Felco wint. Een goed voorteken?
Met een hele tribune vol meegereisde trouwe Gaverevolgers begint dan het serieuze werk. Felco start gretig en Aalst is van plan zich niet te laten doen. Voor de bezoekers mogen alle rechthouders van het seizoen bij afslag plaatsnemen: Maarten, Ludo en Pieter voor het buitengeweld, de broertjes Wannes en Theo voor in de midden, Stijn voor de verdeling en Bart voor het stofzuigerwerk. De eerste Felcohandelingen zijn prettig typerend voor alles. De niet zo gemakkelijke VK-opslag wordt door opbouwheerser Bart in volle concentratie, gretigheid en technisch, als in zijn hoogtijdagen, millimeternauwkeurig boven het hoofd van Stijn gelegd, die centimeternauwkeurig voor Ludo op de 2 kiest die daar als stormram wel raad mee weet. De toon is gezet. Felco is beter, komt steeds in puntjeritme voor. Aalst speelt complexloos, heeft voldoende sterke wapens in harde topspinopslagen en het jonge talent 7 van vooral vanachter de drie, die wel al zoveel wordt aangespeeld dat de term roofbouw mag vallen. Wordt het Aalsterblok voortdurend in de luren gelegd, omdat ze bijvoorbeeld steeds een mannetje bij de dreigende middenbroertjes houden, ook dat van Aalst is een behoorlijke zeef. Eigenlijk het enige minpunt in deze fase, nu de tegenstander voor de rest niet wil falen. Dat gebeurt pas een klein beetje rond punt 10 als het jeugdwonder 7 voor het eerst afgeblokt wordt en bij hem, begrijpelijk voor die leeftijd, het vertrouwen wegebt als lucht uit een aflopende band met een macroscopisch gaatje. Na even twee puntjes op voorschot, zijn het er ondanks wat arbitrale tegenslag bij 13 – 16 al drie. U kunt ook tellen. De klus lijkt geklaard, maar Aalst laat niet los en komt verrassend terug. Zodanig terug dat het bij 20 – 20 met nog steeds geen waterdicht blok het Felcopubliek niet uit plezier, maar door geknepen billenangst aan het tribunewippen slaat. Felco krijgt van dezelfde 7 zelfs een opslagace om de oren en de aanvallers lijken pech te hebben, in ieder geval even geen greep meer te hebben op de wedstrijd. Als Ludo Felco op 22 – 21 kan knallen, mag Theo na mislukt gerommel in de midden, nu bij tegenstrevers zijn gevreesde opslag bovenhalen. Die werken. Voor het eerst sluit het Felco-blok, waaronder de daarvoor ingekomen Dries, waterdicht. En blijft iedereen vertrouwd zijn ding doen. Ludo en Pieter beheerst bij de antenne knallen, Maarten hoog de lucht in, als een adelaar kijken en zijn slimme ding doen, Wannes af en toe flitsend langs de lange mannen aan de andere kant spetteren, voordat hun hersenen doorkregen wat er gebeurde, het onophoudelijke brengen van Bart, de goede verdeling van Stijn en onthouden we ook zijn sublieme doordrukleg op de 4. 21 – 25.
Nog 7 punten in set twee kan Aalst de druk op de Felcoketel houden met de genoemde sterke kanten, waaronder vooral de spinopslag. Maar het spel van Felco straalt steeds meer rust en vertrouwen uit, speelt als collectief, een team zoals alleen Felco dat in deze klasse in dit seizoen kan. Stijn, Maarten, Pieter en Wannes prikken om beurt nu venijnig met opslagen, Ludo laat zich bij 12 – 10 ook op dit terrein niet onbetuigd en dreunt eerst links en dan rechts twee topspinopslagaces direct op het canvas. Aalst ziet de onmogelijkheid van de opdracht in en valt stil, in decibels ook letterlijk. Vooral de jonge 7 breekt, begrijpelijk. Niemand kan meer het verzet bij de thuisploeg organiseren. Theo mag met zijn patentopslagace eindigen: 14 -25.
Bij vlagen zien we nog leuke volleybalstaaltjes, vooral van Gaverekant natuurlijk, bijvoorbeeld buitenaanvallen van ingekomen Dries en voor Theo smullende passes van inkomBirgit, maar het zal de lezer niet verbazen dat na een paar minuten kegelspel de 10 – 25 op het bord verschijnt.
Vicekampioen worden geeft een onverwachte kans op promotie via play offs, nu bovenin de ene club na de andere omvalt. En vice-kampioen worden blijft dus ook met nog een enkele thuismatch te gaan in eigen hand. Tegen het bezoekende Halle. Een uur na afloop verspreidde in de ajuinenstad het nieuws zich als een lopend vuurtje onder de tooghangers dat Halle op een puntje voorsprong is gebleven, dankzij een maar liefst 3 – 0 overwinning tegen kampioen Oostende. En omdat die dit seizoen nog geen enkele keer heeft verloren, laat staan met 3 – 0, gelooft niemand in het officiële Oostendegerucht dat een enkele hoofdaanvaller wat gekwetst zou zijn, want voor alle posities meerdere spelers van gelijk niveau inzetbaar. Unanieme mening van de hele aanwezige volleybalentourage: gekocht. Vice kampioen worden in eigen hand. Zal een vuist moeten zijn. Komende zaterdag thuis tegen de kopers van Halle. Alle daar natuurlijk heen. puntNL

VC Felco Gavere | Heren Eerste Visie | Laaste wedstrijd van het seizoen … met kans op promotie?

schummi — Wed, 18 Apr 2012 05:35:36 +0000

Beste Volleybalvrienden,

Nu zaterdag 21 april 2012 om 20u30 spelen onze Heren Eerste Divisie hun laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen hun opponenten uit Halle. Bij winst zijn onze jongens zeker van de tweede plaats in hun afdeling. Deze tweede plaats opent meteen ook de deuren op eventuele promotiekansen.

Kortom een wedstrijd met een hoge inzet … Moge de beste winnen … FORZA FELCO GAVERE …

Wij zouden dan ook graag een warme oproep doen aan alle trouwe supporters en sympathisanten om massaal aanwezig te zijn om onze jongens een hart onder de riem te steken.

Eerder op de dag spelen onze Dames in Derde Provinciale om 16u00 tegen Lede en nemen onze Miniemen het om 11u30 op tegen de meisjes van Berlare/Zele.

Hopelijk jullie dit weekend te mogen begroeten, teken ik met sportieve groeten,

Bart Schoenmaekers,
PR-verantwoordelijke VC Felco Gavere

VC Felco Gavere | Tweede Grote VCG-Quiz

schummi — Wed, 18 Apr 2012 05:21:41 +0000

Op vrijdag 27 april 2012 organiseert VC Felco Gavere voor de tweede maal haar Grote VCG-Quiz in Zaal Racing, gelegen op de Markt te Gavere. De Quiz start om 20u00. Inschrijven kan per ploeg van 4 personen voor 16 euro.

Bijkomende inlichtingen zijn te verkrijgen bij Bart Vindevogel op het GSM-nummer 0478 48 89 12 of via e-mail: bart.vindevogel@vcgavere.be

VC Felco Gavere | Jeugd

schummi — Wed, 18 Apr 2012 05:14:28 +0000

Momenteel zijn we druk bezig met de voorbereidingen voor het volgende seizoen. Daarom is VC Felco Gavere op zoek naar meisjes tussen de 15 en de 17 jaar om de huidige juniorenlichting aan te vullen of te versterken met het oog op het aantreden in de competitie van het volgende seizoen bij de junioren of de dames 3° provinciale.

Interesse … Neem gerust vrijblijvend contact op met onze jeugdverantwoordelijke Herman De Rycke op het nummer 0495 70 94 74.

Zomeruur

provoo — Wed, 11 Apr 2012 18:16:30 +0000

Koud de lente in en het zomeruur is direct daar. Uurtje korter slapen ook. Om gek van te worden. Om geestelijke zeebenen te krijgen. Om het Noorden kwijt te raken. Want wat kan een mens eigenlijk aan?
Inmiddels zijn de eieren geraapt. Zijn daarvoor een lang weekend, en in het onderwijs twee weken vakantie nodig? Het is alweer ruim drie weken geleden dat Felco de laatste match speelde, thuis tegen Blaasveld. Een buitengewoon gebeuren heeft na die lange tijd niets aan geschiedeniswaarde ingeboet, van waan van de dag dus geen sprake. De volleyballezer moet het weten, en spelers en trainers hun voordeel mee doen.
Alles leek eerder als einde seizoen. Nog minder volk aan de kant bij de reserves, weinig meegekomen supportersvolk. Zoals zo vaak bij even geen eigen scheids, maar een thuisspeler op de bok. Langs de kant in de kuipstoeltjes een halve vrouw en een paardenkop. De reservematch is koud begonnen, of de Blaasveld gelegenheidspasseur, want in vergelijking extreem zwak en later hoofdlibero, blokkeert met twee armen tegelijk volledig in het net. Waarop natuurlijk gefloten wordt door die zich opofferende spelersarbiter. Dan volgt een golf van bezoekersmisbaar, met als uitschieter en leider het nummer 11. Welke invulling van sportiviteit kent dat Blaasveld, ook al omdat de coach lantaarnpaaltrekken heeft? Niet geschoten is altijd mis? Een van de eerder genoemde halve vrouwen en de paardenkop reageert daarop vanuit zijn kuipstoeltje tegen de bar met duidelijk gearticuleerde teksten als ‘ Is het weer zover?’ ‘ Gaan we weer bleiten?’ Als door een adder gebeten reageert het nummer 11 furieus richting de bejaarde thuissupporter. De volley – en sportwetten ‘ nooit reageren op de tegenstander, en zeker niet op het publiek’ overtredend. Komt wel meer voor, bij genetische hoogtestosteronniveauwaarden zoals bij veel kleine drukke jongetjes. En niet sociaal gecorrigeerd, waardoor focus en concentratie niet de sterkste competenties, zelfs een handicap blijken. Soit. Weliswaar is hier de mate waarin uitzonderlijk, het gebeuren op zich nog niet zo, maar wel het volgende. Vriendje aanvoerder de B. met nummer 7, op dat moment niet spelend, staat van zijn bank op en gaat, afgesproken en overlegd of niet, zijn invulling van verantwoordelijkheid als kapitein?, en wandelt met een ingehouden grimas langsachter het terrein richting de supporterskant om zich intimiderend staand als een malloot tussen de kuipjes naast de zijn vriendje 11 viserende te wringen. Wachtend op een eerste volgende reactie. Waarop dan de supporter agressief duidelijk wordt gemaakt dat die alleen maar mag supporteren, zoals dat blijkbaar in het hoofd van de inmiddels Blaaskaken past. Ongezien! Niemand van die Blaasdinges, die de man op zijn plek zet en of ervoor beschaamd is. In een hoofdmatch met een serieuze arbiter wordt hier terecht een uitsluiting voor een heel seizoen geriskeerd.
Het geeft trouwens een tegenpubliek enorme extrasportieve wapens om eens flink effectief te supporteren. Dat bleek allemaal niet nodig. Want voor Blaasveld was het kwaad al geschied. De concentratie was al teveel weggevloeid. Ondanks schouderkloppend inspelen van de vriendjes, gaat er bij inslaan al blikken naar een volkomen rustige felcospupporterschare die slechts goed opletten. Als ogen kunnen …
De ervaren Felco-mannen, dit keer Ludo, Wannes, Maarten, Dries, Pieter, Stijn en Bart, weten met dit alles sportief wel raad. Gewoon opslagdruk op die jongens. En zo wordt na een kleine studieronde bij 3-3 direct een kloof van drie punten geslagen, door slechts drie keer op het jawel nummer 11 te serveren. En zo gaat het ook in een ruk van 7 – 4 naar 11 – 5, temeer omdat die passeur van weleer wel eens zijn responsabiliteit zal opnemen. Moet je natuurlijk wel kunnen. Dan is er nog een time-out door de coach van Blaasveld. Dat vindt die voldoende voor set 1. Hij begint wel aan een wisseltsunami, begeleid door een weinig vertrouwenwekkende lichaamstaal. Het verhaal is eigenlijk al verteld. Opslagen naar nummer 11 en de libero, of de vervangers. En ook aanvallend is er volledige verkramping bij de bezoekers. Toch niet zoveel vriendenvertrouwen? Acties voor de buitenkant? 25 – 15.
In set twee trekt B-coach bij 6 – 2 direct de TO-kaart, doet daarna niks meer en laat zijn krampachtige onzekere team zwalken. Het kan desondanks de schade beperken, omdat zoals zo vaak Felco te weinig kill-instinct vertoont. Te lief. Edoch: 25 – 19.
Hetzelfde Felcogebrek aan afmaken samen met begrijpelijkerwijs wat ingeslopen nonchalance doen het schrikken als de bezoekers in een positie van 15 – 7 naar 16 – 13 weten te klauteren. Lief om te zien die zoals bij meisjesjeugd ingestudeerde samenkomende en (schijn)solidariserende dansjes bij elk Blaasveldpuntje nu. Kuip, welkom man, en Katrien hebben er alle vertrouwen in, in alles trouwens, en maken een spelonderbreking voor rustdansje op het immer gevoelige ‘ walk on’ . Gewoon weer vertrouwd op 11 en libero serveren en bij 22 – 18 lijkt de strijd wel gestreden. Nee, de passes even stroever, het Blaasveldblok was dichter en bij 23 komen de bezoekers verrassend, gelukkig ook, langszij. Had die coach na de vorige remonte al niet het herstel van Felco met een time-out onderbroken, maar nota bene wel als bij de jeugd zijn passeur aanwijzingen gegeven over hoe hij had moeten spelen zonder besef dat de geschiedenis niet kan worden overgedaan en dat dat op een training thuishoort, ook nu bij 24 – 23 liet hij begaan. Felcodank. Pieter ramt in de brievenbus en met 26 – 24 blijven alle punten in Gavere. Verdenk dat Blaasveld er zelfs van te denken dat ze ongelukkigerwijs nipt verloren hebben. Want de oorzaak van de nederlaag, dat gedrag, kan met een woord worden geduid: labiel. En coaches van tegenstanders, je kent de opdracht: gericht opslaan op 11 en de libero, het liefst met een floater en klaar is Kees. En voor Blaasveld maar hopen dat de grijsaard niet meer op de tribune te vinden is. Want stel je eens voor dat die los zou zijn gegaan in de hoofdmatch?O ja, en die Felco-mannen speelden fris en fruitig met speelse hoogtepunten. Belooft nog wat in het resterende. PuntNL.

Mannen van Blaasveld

provoo — Fri, 23 Mar 2012 21:49:22 +0000

Trouwe aanhang ook. Welkom. Zelfs jullie lijken de punten nog nodig te hebben. Voor de zekerheid. Niet laten wegglijden in een voorjaarsdip, nu datzelfde voorjaar zo ongenadig toeslaat. Wel goed voor de zonnepaneleninvesteerders. De natuur geeft niet de tijd te acclimatiseren. En beleidsmatig ook al niet, want straks zomeruur ingevoerd. Vroeg naar huis.
Welkom ook de trouwe, de laatste tijd niet verwende, harde Gavere supporterskern en de schillen er rond. Zoals vrienden en vriendinnen, bijna vriendinnen.
Felco volgt de conjunctuur, maar die kan onverwachts omslaan. Met nog drie matchen te gaan ligt voor de tot nu toe verdiende plaats twee nog binnen bereik. Daarom zal het zich vanavond vermannen, alle trucs en skills nog eens boven halen. Dat kan een broeierig klef tropisch sfeertje, inclusief bliksem bij niet eens zo heldere hemel en metaforische cyclonen doen ontstaan. Probeer dan maar eens te schuilen, en niet weggeblazen te worden. puntNL

DuBBel Dip

provoo — Fri, 23 Mar 2012 21:31:08 +0000

Hoera, het is lente. Kriebels. Licht en hormonenstromen. Dit keer ook met neutronenstormen en fraai poollicht. Twee weken geleden allemaal nog niet, hoewel evenementen als Elfstedentocht reeds aanvoelden als iets van de vorige eeuw. De collectieve breinfocus kan snel verkeren. Hermes Oostende komt van de Far West afgezakt naar de Gaverse Vierklaver. Inclusief aanhang, met trom en gif – en grasgroene country en western outfit. Fluwelen cowboys. Bij winst de vrijwel zekere kampioen van het lopende seizoen.
Hoe kort is het nog maar geleden, net voor de jaarwende, aan het einde van competitiepart one, dat aan de kust de strijd losbarstte voor de definitieve leidersplaats. Felco had toen de toon gezet, Oostende had al een paar keer een klein beetje naast het net gevist. Aan het einde van die mooie winterdag moest Felco de kustbewoners naast zich dulden, want vakkundig tactisch bestreden. Felcovolgers weten dat de Gaveretrots daarna wat aan het struikelen en stotteren is gegaan. Desondanks prijkt het bij de start nog steeds fier op de vice-kampioenplaats. Bij winst is er de aansluitingstreffer. En kunnen later de verschrompelde spelers verhalen van in seizoen 2011/2012 alle ploegen te hebben verslagen. Het is trouwens altijd leuk om de kampioen te hebben pootje gelicht. De sterren staan voor Felco echter niet gunstig. Twee keer verloren. Ernstige blessures, griepgevallen en krappe selectie. Ook Hermes Oostende heeft geen overvloed aan speelklare subs, maar wel van gelijkwaardig niveau.
Stijn, Pieter, Ludo, Bart, Wannes, Theo en weer een zich fysiek vermannende Maarten mogen en moeten het doen. Oostende zet na de eerste foutopslag direct de toon en dwingt het zenuwachtige Gavere in de dip. Felco wil wel, maar heeft moeite met de venijnige geplaatste bezoekersopslag, het degelijke blok en bij redelijk goede recepties aan de andere kant van het net de hoge middenaanval. Felco komt snel 3 punten in de min en het is direct duidelijk dat punten pakken alleen zal geschieden als iedereen in maximale vorm steekt. Felco begint na punt 8 zich wat te bekomen van de eerste daalderklap door de bezoekers. Hoewel nog steeds veel, teveel aanvallen nodig voor een punt, wordt de receptie beter gebracht, maakt de eigen opslag al meer ravage dan in de heenmatch en wordt er meer en meer gescoord. Dan gaat het ineens van 8 – 9 naar 11 – 10 en is er bij 16 – 13 een drie plus. Het is allemaal de verdienste van individuele gretigheid, hoogstandjes en het bekende collectieve vertrouwen. Hermes blijft mentaal volkomen overeind en wacht haar beurt af. Die komt al snel. Bij 18 – 18 is het langszij en na 21 – 22 halen de bezoekers de netten met inhoud resoluut binnen: 22 – 25.
In set twee wordt het wel heel erg duidelijk welk team dit seizoen de beste in de eerste divisie B is. Felco kan Oostende geen strobreed meer in de weg leggen: 16 – 25. Ondanks dat Dries Theo’s plaats heeft ingenomen, om vooral de hoge middenaanval te neutraliseren.
Vast van plan zich nog eenmaal op te richten en wat te proberen, wordt Gavere direct met een vermeende administratieve opstellingsfout geconfronteerd. Getergde Maarten doet dan ineens gelijk zijn ultiem beste acties uit zijn carrière. We onthouden de ongelooflijke jump op de twee met een fabelachtige gecamoufleerde leg, hoog tornend boven de vrijwel dubbele Hermesmeters. We hebben dan, ook in de magere tweede set, van iedere Felcospeler gelijkaardige individuele hoogstandjes gezien, voor zover in een teamsport mogelijk. Daar was de eenhandige pass, ruim achterover op de twee van Stijn, de schichtaanval van Wannes in de midden, de millimeter nauwkeurige kloppen tegen de lijnen van zijn broertje Theo, en Ludo en Pieter, en weer reeksen recepties door Bart op het hoofd van Stijn, later Birgit. Nog een halve set lang toont Felco dat haar positie op de ranglijst geen toeval is. Oostende moet laten betijen. Bij punt 10 zijn de kampioenskandidaten weer naast Felco. En dan is er bij 13 – 12 in dezelfde positie ineens de verkramping, zoals bij sporters als voetballers in een verlenging na grote fysieke inspanningen. Stijn had er dit keer het meest last van. Felco krabbelde nog verdienstelijk terug tot 20 – 22, maar om 19.21 uur klinkt dan het laatste fluitsignaal bij 21 – 25 en kan Hermes Oostende vieren.
Aan de inzet van Felco heeft het niet gelegen. Het traditionele opslagwapen was wat afgebot, bracht af en toe wel, maar onvoldoende schade toe. De goede kampioenpasseur kon veel repareren. Vooral richting het aanvallende middensegment van de dubbele meters dat de beste in de reeks is. De enkele meters deden mentaal sterk hun dienende goed georganiseerde werk. Felco had ook teveel aanvallen nodig om te scoren en foutjes bij tegenstanders af te straffen. Dat scoremorsen is er al het hele seizoen, maar de foutjes van andere tegenstanders groter in getal. Wellicht was er een kans als deze ontmoeting een paar weken eerder op de kalender was geplaatst. Want toen nog in een fitte flow. Als… ‘ As is verbrande turf’, zei mijn oma al. Oostende, gefeliciteerd!
Vorige zondag was het dan aan Felco voor Go West. Doskom Moorslede op de agenda. Probeer daar maar eens te geraken. Wil het in de file bij Kortrijk opgeven. Maar een weerzien met iedereen en alles in deze vriendelijke club, doet, alleen hemelsbreed, westwaarts gas geven. Bij binnenkomst is daar direct dat unieke Moorslede: vaders en vooral moeders, partners en familie van. Bezig met hun kroost. Aandacht, voederend, zogend. Zelfs peutertechnisch volleybalknap onderwezen. In alle vanzelfsprekendheid. Zie mezelf een generatieperiode terug. De verre toekomst van de club lijkt verzekerd.
Er wordt een frisse middenmootpartij afgewerkt. In de openingsset kunnen beide ploegen om en om drie punten van elkaar loskomen, waarna de sympathieke thuisspringers het laken nar zich toe halen. In set twee mag Jeroen opdraven, want Ludo verkocht, die het niet slecht doet, want nemen die paar originele recepties niet kwalijk. Heel set twee moeten de bezoekers achtervolgen: 25 – 22.
Vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan: Felco domineert set drie en niet zo klein beetje. Een wilde set met krachtige hoogtepunten, waaronder weer vertrouwde Felco opslagaces, onder andere door Ludo, die de maar liefst 5 foute opslagen, waaronder ook die van Ludo, meer dan goed maakten; 15 – 25.
Set vier wordt een mooi, en in de finale een spannend gevecht. Er gebeuren mooie dingen, de superieure leg van Pieter. Koddige dingen, de backhandtafeltennistik op de een van Wannes. Woeste dingen, van Theo, Maarten en niet te vergeten Ludo. Het winnen van de set zou de kans op twee punten vrijwel veilig stellen, zo lijkt. Tot voor kort was Gavere te vergelijken met de Duitse Fussbalmanschaft: aan het einde van de wedstrijd hebben ze weer gewonnen. Felco lijkt de laatste weken van nationaliteit verandert. Er is meer gelijkenis met het Hollandse Oranje. Nu na 20 – 20 snel 25 – 21.
Felco volgt de laatste weken volledig de conjunctuur: Double Dip. Kan zich er niet aan onttrekken. Nog drie matchen te gaan. Eerst thuis tegen Blaasveld. Alle kans om plek twee op Halle te heroveren. Iets om naar uit te kijken, in de wetenschap ook dat Halle in de laatste match nog naar Gavere dient af te zakken. En kan het nog minder? Triple Dip? Nooit van gehoord, allitereert ook niet. PuntNL.

TOP

provoo — Sat, 17 Mar 2012 20:02:43 +0000

Terwijl heel Vlaanderen zich rond het middaguur aan tafel schuift, aperitieven de meiden scholieren van Gavere gulzig met hele flessen cava. Spuit. Net als op televisie, op een podium van grote overwinnaars. De meiden vieren hun kampioenschap, als beste volleybalteam van hun leeftijd in Oost Vlaanderen. Dit zijn ze, zo noemen de heldinnen: LAURA DE CONINCK, JUSTINE SLEURS, FLORINE SLEURS, CHARLOTTE DESMET, LIES DE CLERCQ, MEREL DE WITTE, DAPHNE HELLEBUYCK en MELANIE GEVAERT. Aan alles is gedacht. In speciale fuchsia herdenkingsshirts, voorwaar een collectors item, allemaal op de foto. Door ook fotografen van grote kranten. Samen met directe en verre aanhang, de hele gaverefamilie. Staan daar wat onwennig te glunderen als eerste verder te vermelden de trainer en jonge god THEO VOOREND, en PATRICK DESMET als papa, maar ook als grote regelaar en man met de fluit. Nog meer ouders, waaronder die van trouw het blad bij hebben gehouden, de verdere trouwe soms fanatieke familie, Herman als jeugdcoördinator en bestuursleden die met de financiering van alles en het feest hun trots en geluk niet op kunnen, hier en daar ook een stille aanbidder? Hun trouwe trainer Theo moest natuurlijk ook gejonast onder de (spuit)douche.
Zondag 11 maart 2012 is de dag voor in het plakboek. De Bond had het zo voorzien. Op de kalender staat de thuismatch van Gavere tegen Nazareth. Een streekderby. Een clash tussen bekenden. Misschien minder de spelers zelf, tussen de oudere generatie zijn er veel netwerken. Gezonde rivaliteit. De bezoekers zijn ruim op tijd. Met velen. En ze laten zich horen, eerst nog gekibbel later in georganiseerde krijs – en gilkoren. Als uitgelaten honden, of beter koeien na een winter op stal de voorjaarsweide in, dartelen vooral de meiden van Gavere gretig richting inslaan en opslag. Kanonnen. Voor straks. Nazareth, in de subtop van de ranglijst, is gewaarschuwd. Tien uur. Gavere verwisselt het frisse fluo lentegroen voor het smaakvolle zwart en grasgroen van alle andere Felcovertegenwoordigende teams, Nazareth heeft het gelikte zwart met rode bies en zelfs een bank op de billen al van begin om de lijven. Al snel wordt duidelijk wie de meeste aanspraak op de overwinning maakt: het veel beter als team volleyende Gavere. Ruime receptie, er goed onderkruipende passeurs, die ruime passes brengen, aanvallers die hard slaan, zelfs gericht naar lijnen s, ballen leggen waar tegenstanders niet staan. Met rust en overzicht. Kom daar eens om bij met name jeugd. Felle, dodelijke opslagen, van lang en kort. Spectaculaire snelle armen en armpjes, mooie technieken, spontane duiken en de wil om te gaan tot zelfs blok en aanval uit stand. En nog opvallender: met overtuiging en zelfvertrouwen, zonder paniek, wetend dat er misschien wel een puntje voor de tegenstander in zit, maar de kans op uiteindelijke winst levensgroot. Volgens volhouden van het patroon ook, als team. Geen gekke dingen, eigenwijze solodingen doen. En dat is knap voor jeugd.
Nazareth doet het ook niet slecht, probeert, en weet na het eerste thuisgeweld van 16 – 9 terug te komen tot 16-14. Theo vindt het welletjes, neemt zijn time-out en enkele seconden later vuurt Gavere weer als ouderwets en is, ondanks nog tegentimeouts het bezoekende Nazareth een vogel voor de kat: 25 – 15. Het verschil is nu al direct duidelijk. Het doet de concentratie onwillekeurig verslappen en daar profiteert Nazareth van. Gavere moet op een puntje of twee achtervolgen, maar bij punt twaalf bij, om dan twee keer op een puntje te blijven, is het ernaast. Dan is de beer los: En in een positie versnelt Gavere van 13 – 14 naar 23 – 15. Tien punten op rij, als een machine, ook niet door twee reguliere stops te stoppen. Gavere is de kat, Nazareth de muis: 25 – 17. In de volgende set ook wordt er nog wat geprobeerd, zoals aanvalletje door midden. Mag ook wel eens mislukken. Kwestie van voor jezelf leuk te maken. Maar het is wachten op de kampioenenviering. Nazareth is te zwak. De coach heeft zich erbij neergelegd. En het sterkste wapen van de bezoeksters, de niet aflatende yells en geroep door spelers en meiden op de bank dat al was overgegaan in angstig hysterisch aangeleerd? gegil, is tot zwijgen gekomen: 25 – 16.
Er is dit jaar hard gewerkt om tot deze teamprestatie te komen. Eigenlijk is het allemaal te snel gegaan, want al snel geen tegenstand meer. Het is prachtig te zien hoe dit team is gegroeid. Waar veel talent is gaan renderen. In een fantastische sfeer (hoewel die natuurlijk makkelijker is vol te houden als het goed gaat). Waar iedereen, met natuurlijk verschil in talent binnen het team, zijn talent weet te benutten ten dienste van ook het team en iedereen nu al heeft geleerd te weten wat wel en niet kan. Doe allen zo voort. En er komt nog veel meer succes. Laat je hoofd niet door anderen op hol brengen. Geloof in hoe je bent gegroeid. Kijk maar naar al die tegenstanders, meiden tenslotte van dezelfde leeftijd. Met ook talenten. Zouden ze bij Gavere spelen, zouden ze ook beter zijn geworden. Neem nu Nazareth. Daar moet blijkbaar gespeeld worden volgens een patroon van volwassenen, of weet ik waar die ideeën vandaan komen. Met penetreren, allah, maar welke kenner van volleybal laat bij de jeugd spelers op een liberopositie spelen? Als je spelers de kans wil geven te laten groeien, speel je niet met een libero bij de jeugd. Idioot.
Kampioen worden gebeurt doorgaans niet zoveel in een mensenleven. Geniet ervan. Gavere en volleyballiefhebbers zijn trots op jullie. Allereerst bedankt voor jullie inzet en vertrouwen. Vertrouwen in in eerste instantie ook de visie en werkwijze van trainer Theo. En in de kansen die de club jullie hebben geboden en willen blijven bieden. Doe zo voort. Tot later. PuntNL

Kaatsen

provoo — Thu, 01 Mar 2012 19:32:14 +0000

‘ Afgelopen weekend begonnen onze jongens in de thuismatch tegen het nummer twee van de ranglijst Felco Gavere zeer gemotiveerd aan de match. Na de goede serie van de afgelopen weken met als laatste de duidelijke overwinning tegen VK Aalst, was het uitkijken naar een tegenstander uit de top drie. Tegen Gavere dus de kans om onze weer in grote getale opgekomen trouwe supporters en sponsors te tonen waartoe onze eerste ploeg in staat is. Bovendien kon er revanche genomen worden op het verlies uit de heenmatch, waarover de verslaggever ter plaatse een erg onsportief verslag had gemaakt.
Temse had maar een heel korte studieronde nodig om het laken direct naar zich toe te trekken. Collectief verzorgden al onze spelers de receptie erg goed, met een pluim voor een uitstekende Dimitri. Onze passeur kon onze aanvallers daarom goed bedienen, waardoor onze aanvallers snel de punten op het scorebord verzamelden. Vooral Hannes had een goede dag en nam aanvallend met succes zijn verantwoordelijkheid op. Felco Gavere kon helemaal geen vuist maken tegen een ontketend Temse. Onze ploeg, waar iedereen voor elkaar speelde, won de eerste set met de ruime cijfers 25 – 15.
In de tweede set weten onze jongens op elan verder te doen. Met Hannes aan de opslag kan de thuisploeg in een opslagbeurt van 4-4 naar 15 – 5 reiken. Dat gaf natuurlijk veel vertrouwen. Felco Gavere moest ons goede spel ondergaan en moest met de duidelijke cijfers 25 – 13 ontgoocheld toekijken. Zouden onze jongens kunnen voortdoen?
In de derde en laatste set ging het allemaal iets minder gemakkelijk omdat de concentratie een beetje verslapte . Felco Gavere kwam nog opzetten, want wilde haar huid duur verkopen, en daarom werd het een spannende set. Temse had zoveel zelfvertrouwen dat het maar liefst 5 setpuntenvoor Gavere kon overleven om ook deze nipt binnen te rijven met 32 – 30. Een fantastische overwinning tegen het nummer twee van de ranglijst, waarbij ook nog eens de nul werd behouden.
Een dikke proficiat voor onze jongens, niemand uitgezonderd,ook aan de reservespelers, en aan onze trainer coach Nick, die zijn mannen professioneel op de juiste plaats heeft gezet. Het is maar weer eens bewezen dat vollleybal een ploegsport is. De match was grote publiciteit voor onze sport. Laten we hopen dat onze jeugd dezelfde volleybalmicrobe heeft, zodat ook in de toekomst Temse een ploeg blijft om rekening mee te houden. Sponsors en supporters, dank U voor de steun’.
‘ Hij kan het dus wel, objectieve verslagen maken’. Ze zijn minder en minder op de sites van de volleybalclubs te vinden, maar als ze er staan is dit er een doorsnee voorbeeld van. Geschreven vanuit een bijna autistisch, zowat tijdloos, clubperspectief. Blijkbaar bedoeld om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen en houden, het familiegevoel te onderhouden? De kloeke dochter tegen de licht dementerende 85-jarige Tuur in zijn home: ‘ Bonpa, Carlos staat in de gazet’. ‘Welk?’’ De kleine van Marie-Roos’. ‘Die speelt volleybal, is rechthouder van de ploeg. ‘ ‘ Ze hebben weer punten gepakt’. ‘Ben je niet fier?’. ‘ Tis me een kade’ . Zijn gehoor is blijkbaar niet meer wat het geweest is.
Ik heb erg veel respect voor zij die (nog) de moeite nemen tijd en energie in wedstrijdverslagen te steken. Zij zijn bij uitstek de echte ploegspelers, de echte clubmensen. Maar dergelijke verslagen zijn de mijne niet. Ik schrijf die dingen geloof ik al een jaar of dertig, in binnen- en buitenlandse media, heb daar elke keer toch gemiddeld een 5 kwartier vrije tijd voor nodig, die ergens in mijn werkschema moet worden gevonden. (vandaar dat er soms wat dagen overheen gaan voor publicatie). En het mag gekend zijn, tekstschrijverij is een deel van mijn professie. Vooral voor speeches, ook voor BN-ers. Of het ook voor BV het geval is, kan hier natuurlijk niet gemeld worden. Beroepsmatig wordt toch wel wat langer nagedacht over woordgebruik en zinsconstructies, in de verslagen moet het snel gaan en dan worden woorden tikje minder gewogen. Reden voor de gerezen gevoeligheid? En er sluipen gemakkelijk ook taalfouten in. In de aankondiging van de match moet het natuurlijk zijn ‘ aangeschoten wild’ in plaats van ‘aangeslagen’ .
In de krant lees ik een sportverslag van een match als het in mooie taal de persoonlijke perceptie van een verslaggever met verstand van de sport weergeeft. Klemtoon op persoonlijk en perceptie. Vanzelf moeten alle objectieve basisfeiten er ook te vinden zijn. Alle grote verslaggevers verstaan het vak zodanig. Daarom leest U die ook, en de bekende eigen huisstijlverslagen minder en minder. Wel wellicht voor de cijfers, uitslag en gaat U op zoek naar bekende namen. Ook mijn verslag is altijd een volstrekt onafhankelijke, dus niet bijvoorbeeld een onder mandaat van het bestuur van de club ‘gecensureerde’, persoonlijke perceptie. Iets dus als een column, een lettercartoon, een vette knipoog. Er wordt met schrijftijd geïnvesteerd zolang ze gelezen worden. En ze worden niet gelezen als de schrijver geen verstand van de sport zou hebben. Dan zouden ze als belachelijk op een site worden genegeerd, staan te verpieteren. In tegenstelling tot lezers van bijvoorbeeld een krantenverslag, is mijn doelgroep in eerste instantie de mensen die bij de match aanwezig zijn geweest, gevolgd door de overige clubfamilie. Natuurlijk zijn derden ook uitgenodigd. In de Gavere-praktijk blijkt trouwens dat erg veel volk bij tegenstanders en onze sportvolgelingen in het algemeen, de derden dus, de verslagen trouw lezen, en er naar verluidt hun voordeel mee doen. Die aandacht voelt overigens goed. Wie heeft die in het leven niet nodig? Negatieve aandacht is trouwens ook aandacht.
Zoals gezegd worden ze al meer dan een kwart eeuw overal en ergens geplaatst. Steeds in dezelfde stijl, vanuit hetzelfde perspectief. Over Jan en alleman, dus niet alleen over tegenstanders, maar ook over de direct betrokkenen van de club, de laatste jaren Gavere zelf. Zonder aanzien des persoons, frank en vrij, volgens mijn eigen emotie en inzicht. Ze worden als kritisch omschreven, door de meeste positief kritisch. Zelfs objectief positief kritisch. Positief door de te pruimen en liefdevolle, jawel, manier van verwoorden. Het zal wel daarom zijn zeker dat onder meer ook mijn eigen drie spelende kinderen niet als gevolg van de geestelijke verslagterreur van hun vader onder voogdij van daarvoor dienende instanties is gesteld en psychiatrische hulp geboden.
Zoals gezegd een kwarteeuw verslagen met een te verwachten inhoud en stijl. Wenkbrauwgefrons komt me natuurlijk wel eens ter ore. Want wie de bal kaatst kan die terug verwachten. Dat weten de Friese en Aalsterse beoefenaars van het spel letterlijk ook. Maar zo een massaal reageren, dat het zelfs maanden later nog leidt tot een alom aanwezige vijandige (inteelt)sfeer, is nog niet voorgekomen. Of het verslag moet flink afwijkend geweest zijn, of het zegt iets over hoe men bij Temse gewend is en gewenst wordt met elkaar om te gaan.
Toegegeven, ook ik heb gevoelige kantjes. Zo kan ik totaal niet tegen gejank naar de arbiter toe, en zeker niet tegen het massaal met veel misbaar ballen van tegenstanders als buiten beoordelen zonder ook maar iets zelf te hebben kunnen waarnemen. Pure matennaaierei in plaats van vermeende professionaliteit. Achter dat gedrag schuilen vaak redelijk labiele persoonlijkheden, die daardoor op moments suprêmes toch wel door de mand vallen. Want zijn door die krampachtigheid en volgzaamheid creatiefloos. (Het zal de lezer niet meer verbazen dat ikzelf vroeger wat je noemt niet een echt lieverdje was voor de arbiter. Maar kon de stoom toch wel wat anders, effectiever ook, afblazen. Luid roepend, goed hoorbaar voor publiek:‘Arbiter, alles overwegende verschil ik met U hier toch wel duidelijk van mening’) Wegens ergernis, het is sterker dan mezelf, moet ik er gewoon iets over schrijven. Misschien ook wel om de ware talenten te helpen, een hart onder de riem te steken, ze niet laten verworden tot dezelfde. Dat hun normale gedrag te prefereren is boven dat opgefokte aangeleerde machogedrag, dat zo vaak bij tegenstanders van Gavere hen de das om heeft gedaan. Want laten we wel wezen: bij bijna elke tegenstander staan dit seizoen een of meerdere spelers met meer fysieke kwaliteiten dan de beste van Gavere. Gavere heeft bijvoorbeeld geloof ik ook nog de gemiddeld kleinste gestalte. En toch bijna twee handvol punten meer dan een ploeg als Temse. Daar moet een reden voor zijn. En die is opgeschreven. Juist Gavere speelt als een team, waar iedereen juist weet wat de zwakke kanten zijn waardoor een groot creatief oplossend vermogen is ontwikkeld. In de sport, ook in de voleyballerij, gaat het zeker niet enkel om de fysieke kwaliteiten. Het verschil wordt gemaakt tussen de oren. En het in de eerste match tentoongestelde machogedrag, het eigen zwaard waarin is gevallen, past tussen mijn oren bij de overgevoelige reactie op het verslag. Al snel, te snel voor gezond te zijn, wordt een afwijkend gedrag, en hier nog door een vreemdeling, een buitenstaander, opgeschreven ook als pissen in eigen nest beschouwd. Angstige mensen willen dat krampachtig voorkomen, want (vermeend) niet opgewassen tegen de boze buitenwereld. Dat elkaar sanctioneren op ‘ hoe het hoort’ staat die creativiteit ook in de weg. En die is nodig als onder druk moet worden gepresteerd. Op straffe van verkramping en afgang. Zie de verslagen als een spiegel, als door de bril van een kenner buitenstaander, om naar jezelf te kijken en er je voordeel mee te doen.
Misschien heb je er helemaal geen zin meer in, stop dan met lezen om mogelijke ergernis te besparen, maar dan hier toch mijn korte verslag en analyse van de match. Temse heeft natuurlijk terecht gewonnen. Eenecht geen cynische proficiat. Maar om daaruit nu het heerlijke gevoel te hebben die ene verslaggever op zijn nummer te hebben gezet, en Temse eigenlijk een topplaats zou verdienen wegens het vertoonde puike spel, gaat natuurlijk kinderlijk te ver. Allereerst breekt het Gavere nu wel heel zuur op een te kleine selectie te hebben. Want de opposite zal wegens knie het seizoen niet meer acteren, de eventuele vervanger van vorige week zit in weekendhuisje, en zeker twee stonden zwaar rillend en krachteloos met virussen onder de leden. Iedere kijker heeft kunne zien dat met deze ploeg al die punten niet zijn gepakt. Wat ten opzichte van de heenmatch ongelooflijk veel beter was, was het genoemde receptieoptreden van zeker Dimitri. Dat scheelde voor Temse een slok op de borrel. Nu konden de lange mannen, ik durf geen ‘lantaarnpalen’ meer te zeggen, goed bediend worden, en vooral Hannes deed daar puik werk. En in de eerste twee sets waren de opslagen ook goed verzorgd, gericht vooral, met name weer door diezelfde Hannes, daar waar dit traditionele wapen van Gavere dit keer bot bleef. Pas in set drie kwam Temse onder de eerste druk. En direct en ineens kunnen we dan een hele serie opslagmissers noteren, vaak op beslissende momenten. Ook door de ervaren en vriendelijke, guitige Jan. Had hij het wisselbordje met zijn rugnummer kwijt gemaakt? Geintje!Tevens aanvallende fouten, op vaak prima passes, om te beginnen door nummer 6 (gewoon tegen de antenne en blok), gevolgd door kapitein twaalf. Die laatste ook maar mekkeren bij de arbiter. Sportief? Gebruik eens slim dat grote sterke lijf! Alleen die Hannes, alleen hij, bleef zijn ding doen op alle fronten, daarmee tot man van de match te verklaren. En ook de enige speler voorlopig met echt toekomstperspectief. Bij elke keer onder druk, dreigt er voor andere een grote faalkans. Ik ben blij voor Temse dat de derde set nipt is binnengehaald tegen dit uiterst zwakke Gavere, want bij setverlies zou ik mijn geld dan niet meer op Oost-Oostvlaamse matchwinst hebben gezet, tegen zelfs datzelfde magere Gavere.
Graag gedaan. Doe er je voordeel mee of wuif het weg. Ja, ook nog de beroepsmisvorming van de schoolmeester. PuntNL