Heren Derde Vobog A | Abacus Burst B 3 – VC Felco Gavere 1

| Zegt het voort |

Een persconferentie was wellicht beter, netter, geweest. Want de wereld moet weten dat Peter de Rijcke het weer niet kan laten: met en aan de bal. Na een hele tijd ach en wee, pijntje hier en vooral aan de schouder, houterig als bomen krakend en niet zo snel van zijn stuk, plaats, te krijgen.

Dan is het een doorsnee donderdagavond. Laat eigenlijk al:21.00 uur. Ruim op voorhand staat hij daar midden in de dressingroom in Burst, niet te missen, natuurlijk niet onopgemerkt, kaarsrecht in vol wedstrijdornaat, haartjes in de plooi, karakteristieke schoenen gepoetst,  hevig penetrante brillantinezalf wrijvend over die bewuste schouder, maar eigenlijk uitdeemsterend over zijn hele lijf voor
zover te constateren. Met een brede glimlach, reacties verwachtend en uitlokkend. En die komen er natuurlijk, want wie wil niet met dit al dan niet vermeende vroegere grote volleybal en ander licht, deze eens zo grote volley en andere god, de dansvloer op?  Nee het was niet zijn debuut dit seizoen. Dat was een week ervoor, in en tegen Martinus Aalst in een donker krocht aldaar. Was dat het, maar de match ging heel Gavere vobog niet goed af en werd er dus verloren. Ook al niet de eerste keer dit seizoen. Maar wie neemt dat iemand kwalijk? En geschiedenis is geschiedenis, valt niets meer aan te veranderen. Ook trouwens niet aan de ook al twee gewonnen wedstrijden van de totaal vijf.

En ja hoor, Abacus Burst, tot deze ontmoeting nog ongeslagen, moet de eerste set aan de bezoekers laten. En na de inleiding begrijpt de lezer het al: we zagen, opvallend de hele set ook volhoudend, een dartele Peter met zijn makkers, natuurlijk ook erg goed aangespeeld, Burst met 23 – 25 in het zand bijten. De drie volgende set dan weer andersom, een gevolg vooral van de wat te zwakke receptie, waardoor de aanval stokte en het ongeforceerd blijven spelen van de thuisploeg waarbij een ruime dubbele meter helaas feilloos zijn hemels werk voltooide. En natuurlijk is het geforceer van ook onze grote vriend Peter de R., waarbij net, antenne en sporthalmuren getest werden, hem vergeven. Want nog in de opbouwgroeifase. Alles op zijn tijd.

In de kantine leek alsof de geschiedenis een continuüm is. Alles vertrouwd. Ook de gang en de nacht in, Peter de R. gretige blikken van rijpere vrouwen, die deze immer jonge god tenatebij stalken,  ontwijkend. Alles vertrouwd. Nu maar weer eens een overwinning. Tut zal wel snel herstellen en de nu even afwezige Piet zal zich wel focussen. puntNL.